WAAROM HUILT MEN ?

Vanwaar komen onze tranen
Algemene vragen over het huilen
Wetenschappelijk
Huilen bij babys is communicatie
Psycholisch
  1. Huilen bij volwassenen
  2. Balans,gezichtsmimiek-ademhaling-stem & tranen
  3. Huilen lucht op
  4. Band scheppen
  5. Vrouwen huilen meer dan mannen
  6. Huilen is anders in verschillende landen
  7. Huilen dieren ?
  8. Artikels over huilen

VAN WAAR KOMEN DE TRANEN

Kleine klieren van het slijmvlies en van de ooglidranden produceren tranen. Deze zorgen ervoor dat het oog steeds "gesmeerd" is. De traanklier, gelegen onder het bovenooglid, reageert bij emotie of oogirritatie en produceert dan meer traanvocht. De ene persoon traant veel makkelijker dan de andere. De geproduceerde tranen worden afgevoerd door de 2 traanpunten. Het traanvocht wordt als het ware door de oogleden hier ingepompt. Van de traanpunt gaan de tranen via een klein kanaaltje naar de traanzak en daarna via het neustraankanaal naar de neus.(dit verklaart waarom men moet snuiten na huilen!). Naast het "smeren" hebben de tranen een afweerfunctie en ook voeren ze viezigheid af. Bij een verstopt systeem gaat dit niet en kunnen ziektekiemen een ontsteking veroorzaken. (meer info :Anatomisch meer info over de traankanalen - pathologisch : tranende ogen  - droge ogen )

terug

ALGEMENE VRAGEN OVER HET HUILEN

Waarom huilt iemand die pijn heeft ? Nog moeilijker is de vraag waarom huilen en emoties een verband hebben. Emoties geven het gevolg dat men een opgekropte keel heeft, een veranderlijke stem krijgt, davert, expressies in het gezicht en tenslotte tranen die over je wangen glijden, dit alles oncontroleerbaar of toch niet gemakkelijk. Waarom huilen babys en kinderen meer dan volwassenen, waarom huilen wanneer men iets ergs meemaakt en toch eveneens wanneer we gelukkig zijn ? Vele volwassen mensen die naar een film kijken die een romantisch goed einde heeft huilen, kinderen zie ik eerder roepen van vreugde hoewel ze anders sneller huilen dan volwassenen.Waarom huilen mensen en dieren niet ? Heeft een dier dan werkelijk geen emoties ? Zo kan ik uren door gaan, het echte antwoord vond ik niet op internet, wel eventuele mogelijkheden en vaststellingen.
Het is een vraag die veel wetenschappers en psychologen boeien, ik vond op internet veel antwoorden, toch geen echte verklaring die me echt overtuigd. Daarom som ik al de mogelijke redenen (die soms afgebroken worden door anderen) samen.
Vermoedelijk moeten ze met elkaar gecombineerd worden. Waar we zeker moeten in geloven is dat het een verband heeft met de hersenen. 

terug

WETENSCHAPPELIJK

Een verband tussen het traankanaal en de delen van de hersenen 

Neurologen ontdekten dat er een direct verband bestaat tussen het traankanaal en de delen van de hersenen die emoties verwerken. Daarnaast verlicht huilen stress. Het lichaam produceert onder emotinele druk het adrenocorticotroop hormoon (ACTH), uit onderzoek blijkt dat dit aanwezig is in tranen. Door te wenen raak je van dus van dit stresshormoon af.
Primaire en secundaire emoties
Er kan globaal een onderscheid worden gemaakt tussen primaire emoties en secundaire emoties. Soms spreekt men van lagere en hogere emoties zoals bij pijn en schrikken. 

Bij Primaire emoties
worden automatisch en onbewust prikkels uit de buitenwereld opgeroepen 
De endocriene die door de Amygdala en hypothalamus geproduceerd wordt en neurochemische reacties geeft, zijn de voornaamste aangeboren mechanismen. Er zijn twee amygdalae, die diep in de temporale kwab van de hersenen liggen en deel uitmaken van het limbisch systeem. Dierstudies hebben aangetoond dat de amygdalae (amandelkernen) betrokken zijn bij het aanleren van vreesreacties. 

Rol van amygdala
Dierstudies hebben aangetoond dat de amygdalae (amandelkernen) betrokken zijn bij het aanleren van vreesreacties. Uit humane studies is er bewijs gevonden dat de amygdalae betrokken zijn bij de evaluatie van prikkels uit de omgeving. Patiënten waarbij de amygdalae zijn beschadigd, blijken bijvoorbeeld moeite te hebben met herkenning van gelaatsexpressies van emoties. Dit blijkt vooral op te gaan voor expressies van angst. 
Limbische systeem Orbitaal systeem
Bij Secundaire emoties  zijn bij emoties. Hier is een een meer complex circuit betrokken, waarin ook en vooral de orbitofrontale cortex een belangrijke rol speelt. Deze emoties gaan vaak wél gepaard met bewuste beleving. Secundaire of hogere emoties zijn ook sterker afhankelijk van omgevingsinvloeden en cultuur dan de primaire emoties. Uit humane studies is er eveneens bewijs gevonden dat de amygdalae betrokken zijn bij de evaluatie van de prikkels uit de omgeving. 
De hormonen 
Hormonen zijn signaalstoffen die door endocriene klieren via de bloedbaan aan doelcellen of -organen worden afgegeven. Hormonen geven een invloed geven op ons gedrag en het is logisch om hier een verband te zoeken met ons huilgedrag. Sommige hormonen kunnen zelfs als antidepressivum werken.
De gekendste zijn adrenaline, endorfine, dopamine, melatonine, serotonine, testosteron, prolactine

Van deze vermelde zijn de twee laatste wel de belangrijkste en misschien mogelijk een verklaring in het verschillende huilgedrag van mannen en vrouwen. Vrouwen beschikken immers over hogere concentraties prolactine dan mannen. Het betreft hier een lichaamseigen hormoon, dat ons lichaam aanspoort tot melkproductie. Verwonderlijk genoeg gaan vrouwen hierdoor vlugger huilen. Wetenschappelijke studies toonden inderdaad aan dat wanneer bijvoorbeeld en baby huilt, het prolactinegehalte in het vrouwenlichaam pijlsnel de hoogte ingaat. Het prolactinegehalte bij mannen ligt daarentegen heel wat lager. Bij hen overheerst het mannelijk hormoon testosteron, dat een remmende invloed heeft op het huilen. Naarmate mannen ouder worden, produceren ze minder testosteron. Dat is dan ook de reden waarom oudere mannen vlugger huilen.

Een grote produktie van adrenaline kan eveneens huilen teweegbrengen, dit vooral in paniekaanvallen
Tijdens een paniekaanval gaat het hart steeds sneller kloppen, de ademhaling is niet meer onder controle met angst en paniek tot gevolg, nadenken lukt niet meer. vluchten , schreeuwen of huilen zijn in zo een moment niet vreemd.

Neurotransmitters zijn eveneens betrokken bij de controle van emoties. Deze neurotransmitters zijn dus niet alleen een gevolg of correlaat van emoties, maar kunnen ook emoties moduleren via terugkoppeling naar gebieden in de hersenen. 

Een chronisch verlaagd niveau van noradrenaline en serotonine kan een neerslachtige stemming tot gevolg hebben. Dopamine kan het proces van beloning (een prettig gevoel) versterken. 
Linker- en rechterhersenhelft.
Tenslotte is uit onderzoek naar patiënten met hersenbeschadiging bewijs gevonden dat de rechter hersenhelft betrokken is bij beleving en expressie van negatieve emoties en de controle van onbewuste emoties .

terug

HUILEN BIJ BABY'S IS COMMUNICATIE

De eerste huilbui van een pasgeboren kind is een levensnoodzakelijke reactie, doordat het kind voor het eerst met lucht in contact komt treedt het ademhalingsstelsel en het hartstelsel van de baby in werking. Opmerkelijk is dat pasgeborenen huilen zonder tranen.  De reden is dat de traankliertjes en traankanalen nog niet goed ontwikkeld zijn en niet goed functioneren. Daarom zijn de oogjes vaak tranig en vochtig.


Eerst en vooral dit even: huilen is voor een baby één van de communicatiemiddelen dat hij / zij voor handen heeft om aan te tonen dat hij zij iets wenst of iets wilt duidelijk maken. Met andere woorden, voor de baby is huilen een taal. Hij zal dan ook verschillende soorten huilbuien ontwikkelen om verschillende dingen duidelijk te maken. Het is trouwens ook op ander gebied best dat kinderen huilen. Als het huilt, vraagt het om hulp te krijgen. Als een baby pijn, honger of dorst heeft, gaat hij huilen. 

Verschillende huiltonen bij baby's
Als eerste hebben we het normaal huilen. Het geluid  is in korte forse stoten. Dit geluid is niet echt onaangenaam om horen.
Het is communicatie bij honger, dorst, kou, buikkrampjes of kwaadheid. Bijna elke baby wordt rustiger bij aanrakingen, op de schoot, bij wiegen, bij zingen, … Probeer dit verwennen niet te beperken wanneer hij/zij huilt, anders leert hij/zij dat huilen de enige manier is om aandacht te krijgen. Eveneens is dit geldig op latere leeftijd. Kinderen beseffen al snel dat ze meer kans krijgen om attentie of eender wat te bekomen door te huilen. Deze manier van huilen kan men eerder als roepen of driftbui beschouwen, soms is er zelf geen traantje te bespeuren. Aan te raden, reageer niet steeds onmiddellijk bij het eerste schreeuwtje. Hou wel toezicht.
Wanneer een baby sterk en langgerekt huilt gebeurt dit eerder bij fysiek ongemak zoals doorbrekende tandjes, een vuile luier, nood aan aandacht. Andere vormen van huilen zijn regelmatige en langdurige huilbuien met "weinig" afwisselend toongeluid. Dit is dikwijls bij huilbaby's, maar het kan eveneens een chronisch probleem betekenen
Abnormaal huilen is wanneer het met een kreunend of met zwak geluid is. Dit kan een teken van uitputting of ernstige pijn zijn door een ziekte. Let op andere aspecten van het huilen om oorzaak te achterhalen 
Ook wannneer het huilen eerst zonder geluid en zonder ademhalen begint en daarna krijsend klinkt is het mogelijk een alarm voor verwondingen
Als laatste, een baby die diep of met grof huilt kan ernstig zijn en is het zeker aangeraden een arts te raadplegen.

terug

PSYCHOLOGISCH

Volwassenen
 
Huilen lucht op
Een belangrijke vraag  is waarom volwassen mensen huilen. Wat is het nut ? Om het antwoord te vinden op deze vraag onderzocht gezondheidspsychologe Michelle Hendriks de invloed van het huilen op de lichamelijke en emotionele gesteldheid van de huilende persoon en de reacties van de mensen in de omgeving op het huilen. Ze ontkracht daarbij de veelgehoorde 'wijsheid' dat huilen zou opluchten. 
Hendriks liet zestig vrouwelijke studenten naar een neutrale en een emotionele film kijken. Voor, tussen en na de films werd geïnformeerd naar de stemming van de studenten en werd hun pijnwaarneming gemeten. Ook werden tijdens het bekijken van de films zeven lichamelijke parameters bepaald, onder andere hartslag, bloeddruk en ademhaling. Huilen tijdens de film verbeterde de stemming niet. Wel vond Hendriks bewijs dat huilen gepaard gaat met lichamelijke reacties die het herstel van de fysiologische balans bevorderen. Vóór het huilen neemt de hartslag bijvoorbeeld toe, na de huilbui weer af. Op basis van de timing van alle fysiologische veranderingen, concludeert Hendriks echter dat het huilen eerder een uiting dan de eigenlijke oorzaak is van het herstel.

terug

Balans gezichtsmimiek-stemklank & tranen
Huilen bij volwassenen gebeurt meestal bij het verlies van dierbaren of wanneer ze niet weten hoe ze met een situatie moeten omgaan.
Eveneens is het zoals bij baby's een vorm om naar hulp te vragen. 
Tot nu toe is er weinig wetenschappelijk onderzoek gedaan naar huilen bij volwassenen. Mensen zijn in staat emoties als blijdschap of verdriet te veinzen, of de uiterlijke manifestaties van emoties te onderdrukken. Deze onderdrukte emoties zijn soms toch, zij het indirect, te herkennen aan de lichaamstaal. Vooral de gezichtsuitdrukking en de stemklank spelen daarbij een grote rol. Huilen kan soms of afzonderlijk met roepen of brullen samen gaan. Eens goed zuchten kan ook deugd doen. De fysiologische reacties die door meer intense emoties worden opgeroepen, zijn echter moeilijk te onderdrukken. Indien men niet huilt zal men het toch moeilijk hebben met andere reacties zoals moeilijke controle over mimiek in het aangezicht, kijkt men met de ogen naar een andere richting, handen voor de mond houden, rillingen, een onregelmatige of moeilijke ademhaling hebben, problemen bij het slikken. Ook hart en bloeddruk zullen wijzigen.Echt verbergen wordt dus zeer moeilijk, afhankelijk van de intensiteit op de gebeurtenis. Er is dus steeds een balans. Als men het probeert onder controle te houden, zal hoe dan ook één van die reacties te zien zijn. Via die balans kan eventueel de leugendetector gebruikt worden. 

terug

Band scheppen
We wenen allemaal wel eens in extreme emotionele toestand. Dit wordt geassocieerd met zwakte, angst, kwetsbaarheid, controleverlies, maar het kan ook duiden op plezier, trots, verveling, frustratie en pijn. Er zijn verschillende soorten tranen: functionele, automatische bijvoorbeeld door irritatie of chemische stoffen en psychologische. Huilen is een van de meest duidelijke vormen van niet-verbale communicatie. Het is een waardevolle en efficiënte manier om je gevoelens te beheren. Psychologen geloven dat we meevoelen met iemand die huilt omdat dit ons herinnert aan een baby, maar het kan ook een toestand van troosteloosheid aantonen.
Lachen doet lachen en huilen doet huilen. Dikwijls wordt in komedies een lachersgeluid op achtergrond afgespeeld en dit geeft effect. Iemand zien of horen lachen trekt aan en we zijn geneigd mee te lachen, ook al weten we totaal niet waarover het gaat. Met huilen bekomen we hetzelfde effect. Ook iemand zien gapen doet gapen. Of dit al dan niet verbanden heeft is voor mij een vraag. Het enige verband is dat we bij wenen en lachen onze emoties openbaar maken, dat zou eventueel een mogelijkheid kunnen zijn wat mensen aantrekt. Hoewel lachen en huilen veel gelijkenissen vertonen, zullen we het hier maar bij huilen houden.
Tranen zenden een signaal van kwetsbaarheid en angst uit naar anderen. Wenen moedigt eveneens het scheppen van een band met iemand aan. Er wordt gezegd dat met iemand samenhuilen een grotere steun geeft dan te troosten. De persoon die verdriet heeft, voelt dat wanneer degene die bij hem meeweent,  het wel degelijk gemeend is, want niemand toont graag dat hij huilt. 
Het meehuilen is te wijten zijn door zichzelf in dezelfde situatie in te beelden waar men eveneens zou om huilen.Letterlijk en figuurlijk deelt men samen verdriet en het openstaan van deze gevoelens doet de band vergroten.
Niet te vergeten, het gehoor geeft nog een duwtje bij onze emoties. Vol overtuiging en waarschijnlijk terecht deed de welbekende componist Ennio Morricone de uitspraak dat een film zonder muziek niks waard is. 

terug

Mensen hebben soms eens behoefte om te huilen
Dikwijl heb ik me al afgevraagd waarom mensen houden van films die doen huilen. Hoe onlogisch ook, de enige verklaring die men hier kan voor geven is dat men soms meer huilen verkiest dan lachen. Na gehuild te hebben voelt men zich goed. Huilen is gezond en is een goed middel om ons verdriet te verwerken. We mogen dus wel degelijk geloven wat die wetenschappers beweren. Volgens hun geeft het hormonen af , huilen produceert een stof die stress of depressiehormonen afbreekt. Een natuurlijk anti- stressmedicijntje. 
Vrouwen huilen vijf keer meer dan mannen,
Vrouwen huilen vijf keer meer dan mannen. Uit onderzoek blijkt dat mannen één keer per maand huilen, terwijl vrouwen dit vijf keer zoveel doen.Wenen heeft tal van functies, zowel op lichamelijk als emotioneel vlak, daarom pleit een Britse documentaire ervoor dat we dit vaker moeten doen zonder ons te schamen. Waarom zijn we dan zo afkerig om te huilen? Veel mensen, voornamelijk mannen, schamen zich om te huilen in het bijzijn van anderen. Misschien komt dit doordat het uiting geeft aan je diepste emoties, waarvan je liever niet hebt dat anderen op de hoogte zijn, of omdat het bewijst dat je kwetsbaar bent, het je een gevoel van emotionele naaktheid of verlies van controle geeft ?.
Bij mannen is de oorzaak waarschijnlijk te wijten aan de opvoeding of de fierheid sterker te zijn dan vrouwen. 
Indien mannen wenen geeft dit voor vele mensen de indruk dat het heel erg moet zijn en vergroot de aandacht en natuurlijk ook het meelevensgevoel. Mannen beschaamd om te huilen waar een vrouw in de buurt is, terwijl dit bij vrouwen een heel ander gevoel geeft. Vrouwen vinden het eerder romantisch en zijn er naar aangetrokken. Vrouwen hebben eveneens aantrek naar mannelijke artiesten. Waarschijnlijk ook omdat artiesten eveneens hun gevoelens meer openbaar maken. Een eventuele verklaring zou kunnen zijn dat hun moederlijke instinkt naar boven komt en ze aanvoelt dat ze op zo een moment steun moeten geven, net zoals dit nodig is bij haar kind. 
Schaamte om te huilen neemt af, beroemde politici huilen met de dag van vandaag zonder schaamte. Of dit echt verdriet is of toegepast wordt om kiezers voor zich te winnen moeten we maar zelf uitmaken. We moeten er ook nog bij toevoegen dat de pers er dol op is. Of dit hun via gevoelens aantrekt en de persoon wil helpen via hun beroep, of om de kijkcijfers te doen stijgen is dus de vraag die we ons kunnen stellen. Waarschijnlijk afhankelijk van journalist tot journalist. 
Huilen kan men eveneens zelf stimuleren. Gewoon door zich iets ergs in te beelden waar men sterk verdriet zou van hebben. Dus meeleven met  jezelf.  Ooit vertelde een acteur dat hij niet meer echt wist wie hij echt was, dit doordat hij in zijn beroep steeds gevoelens moet nabootsen. Of iemand echt verdriet heeft of dit schijnbaar toont, moeten we zelf uitmaken. 

Oma van Obama overleden Princes Mathilde huilt bij het zien van armoede.

terug

 

HUILEN IS VERSCHILLEND VAN NIVEAU IN ANDERE LANDEN

Er zou met het huilen een verband zijn met de cultuur, in bepaalde landen weent men sneller dan in andere. Of die statistieken exact kloppen is een vraag maar er is waarschijnlijk toch een verschil in het huilen als men culturen en mentaliteiten vergelijkt.
Een leuk en interessant artikel vond ik op de site www.Goedgevoel.be
 

TELEVISIE EN FILM DOET MENSEN HUILEN

Desondanks noemen Belgen zichzelf de onverstoorbaarheid zelve. Ze vinden ook dat er bij hen een emotionele terughoudendheid bestaat die 'nergens anders ter wereld' voorkomt. Zelfs Britten en Japanners uiten gemakkelijker hun emoties dan de Belg, vindt zes op de tien. Negen op tien Belgen denkt ook dat Spanjaarden, Italianen en Grieken sneller hun emoties gaan tonen.
Maar omgekeerd geldt net hetzelfde: Vier op tien Italianen denkt dat Belgen hun emoties sneller gaan uiten, bij Nederlanders en Denen is dat de helft. Spanjaarden denken dat ze op hetzelfde niveau staan als de Belgen.
Met andere woorden: elk lang overschat de eigen onverstoorbaarheid, behalve Italianen en Spanjaarden die van zichzelf vinden dat ze uitbundig zijn. Pittig detail: ze vinden elkaar wel luidruchtiger dan zichzelf?
Uit het onderzoek kwam ook naar voren dat de Fransen zich het minst laten tegenhouden door omstandigheden om hun gevoelens te uiten. Dat is niet zo in andere landen. Waar zes op tien Nederlanders zich niet kan inhouden op een begrafenis, is dit in Spanje slechts één op vier. Spanjaarden en Oostenrijkers reageren dubbel zo emotioneel op ruzie met vrienden dan Fransen en Belgen (60 tegen 30 procent). Geboortes zijn dan weer het pakkendst voor Belgen en Nederlanders (bijna drie op tien), en quasi niet voor Duisters en Oostenrijkers (12 procent).

Bron Goedgevoel.be
08/02/08

terug

HUILEN DIEREN ?

Dieren kunnen ook tranen produceren uit de traanklieren bij hun ogen. Tranen zijn de hele dag nodig om het hoornvlies (buitenste laagje van je oog) vochtig te houden. Zonder tranen, droogt het hoornvlies uit (krijg je last van droge ogen). Dit doet erg pijn en kan ontstekingen geven. Tranen worden over het oog verspreid via het knipperen met de ogen (zolang mogelijk je ogen openhouden is dus eigenlijk niet zo heel goed voor je ogen).
Bij huilen van verdriet lopen er tranen over je gezicht als uiting van emoties, zonder dat er irritatie van het oog aanwezig is. Mensen maken ook geluid bij huilen, en juist dat geluid lijken dieren af en toe na te doen. Denk maar aan huilende wolven, of de zogenaamde huilers (jonge zeehondjes die hun moeder kwijt zijn). Bij dit huilen van wolven en zeehonden komen er geen tranen aan te pas.

Of dieren echt verdrietig zijn, is moeilijk vast te stellen. We weten het alleen min of meer zeker als ze gedrag vertonen dat je zelf ook zou doen, als je het zelfde zou zijn overkomen. Het is eigenlijk ook nog niet bekend waarom volwassen mensen huilen. Bij baby’s kun je het nog indenken, ze kunnen nog niet praten.

Wel is er (bij mensen!) een verbinding gevonden tussen de traanklier en een gedeelte van de hersenen dat zich bezighoudt met emoties. Bij dieren is zo’n verbinding (nog) niet gevonden. Verder hebben tranen die geproduceerd worden ten gevolge van emoties een andere samenstelling dan tranen die gebruikt worden om het oppervlak vochtig te houden. Er zitten meer hormonen in.

Zeekrokodillen, zeeslangen en zeeschildpadden hebben een traanklier die het overtollige zout uit het zeewater via de ogen kan uitscheiden. Als er veel uitgescheiden wordt kan dit lijken op huilen, maar het heeft waarschijnlijk niets te maken met emoties. Zeevogels hebben ook een zoutklier, maar die bevindt zich in de neus. Zeehonden, dolfijnen en walvissen produceren een waterige vloeistof om hun ogen te beschermen tegen zeewater; als dit uit de ogen loopt kan dit verward worden met emotionele tranen.

Of dieren werkelijk huilen van verdriet is niet bekend. Verschillende wetenschappers, die dieren in het wild of in dierentuinen observeren, hebben verschillende meningen. Zo zou de Afrikaanse olifant niet, maar de Indische olifant wel huilen bij verwondingen (pijn); de ene apensoort wel de andere weer niet. Hoewel wel vaak gesproken wordt over het feit dat apen emoties hebben en die uiten via taal.
Dus de vraag of vogels of andere dieren kunnen huilen van verdriet is niet zo eenvoudig te beantwoorden. Eerst moet je zeker weten dat een dier verdriet heeft, en dan kun je vaststellen of huilen één van de uitingsvormen van dat verdriet is.

Dit antwoord is geschreven door Claudia Vinke, Gedragsbioloog faculteit Diergeneeskunde te Utrecht.

Artikels en sites over huilen

Babys die overmatig huilen
Televisie en film doen Belgen huilen
Vrouwen huilen 12.000 uren in hun leven
Stop met huilen: het helpt je niet beter te voelen
Daarom doet liefde pijn (en de vuile rol van seks)
Wenen is super gezond
Minder tranen als de zon schijnt
Is het normaal dat ik nooit huil?

terug